ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ΣΑΝ ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΣΜΟΣ

Κομμάτια της πόλης που το φθινόπωρο να δείχνει πως είσαι κάπου αλλού ή σε κάποια άλλη εποχή, είναι λίγα. Ένα από αυτά, δημιούργημα του αντικατοπτρισμού πάνω στον τυφλό γυάλινο τοίχο του άθλιου κτιρίου απέναντι από τα Προπύλαια όταν το κάδρο πιάσει μέσα μόνο τα κίτρινα φύλλα των πλατάνων που φύτεψε η Ντόρα όταν ήταν δήμαρχος, τη κεραμιδένια στέγη ενός από τα πιο παλιά κτίρια της Αθήνας και λίγο από τον βορεινό ουρανό της να καθρεφτίζεται σε τετράγωνα κομμάτια, στο φυμέ γυαλί του κτιρίου…

ΑΘΗΝΑ, 24112012

ΤΟ ΑΣΠΡΙΣΜΑ ΣΕ ΜΙΑ ΓΚΡΙΖΑ ΚΑΙ ΒΡΩΜΙΚΗ ΠΟΛΗ…

Ωραία ξεκινήσαμε το πρωί με μια ανατολή στο Αιγαίο και θα κλείναμε με πολύ γκρίζο  που πλάκωσε σήμερα στην πόλη και προκαλεί μέχρι φόβο θα έλεγα, καθώς όλες οι ασχήμιες γίνονται πιο έντονες και η όποια διάθεση πάει στο βυθό της ψυχής. Κάπως έτσι έβλεπα τα πράγματα ετοιμαζόμουν να σας μεταφέρω αυτό το μουντό κλίμα αν δεν έπεφτα εντελώς τυχαία μπροστά σε ένα απλό γεγονός με πολλές όμως αναγνώσεις και ιδιαίτερη σημασία…
Τι ήταν αυτό; Τίποτα περισότερο από το άσπρισμα με κανονικό ασβέστη του δαπέδου του πάρκινγκ της Ζωοδόχου Πηγής, που βρίσκεται ανάμεσα στις οδούς Σόλωνος και Ναυαρίνου. Θα μου πείτε, τι σημαντικό βρήκα σε ένα ασπρισμα; Κι όμως είναι ο μοναδικός χώρος που είδα σήμερα στην Αθήνα που ο ανθρώπος που έχει σχέση με αυτόν, ο Κώστας επί του προκειμένου θέλησε να τον φωτίσει λίγο και βεβαίως να τον απολυμάνει από τη βρωμιά που σωρεύεται εκεί τις νύχτες που όλη η πόλη γίνεται ένα απέραντο ουρητήριο και κανείς βέβαια την επομένη, από τους υπέυθυνους για την καθαριότητα εννοώ, δεν καθαρίζει.

Ο Κώστας δεν είναι ο μοναδικός που καθαρίζει και απολυμαίνει το χώρο της δουλειάς του, έχω δει και κάποιον άλλον στην μικρή οδό Κατακουζηνού, στην Κάννιγκος όπου βρίσκεται και ένα σχολείο μάλιστα και η οποία, είναι ανοιχτός χώρος χρήσης ναρκωτικών. Κι εκεί ένας άνθρωπος παλεύει με τον ασβέστη να ξεβρωμίσει το χώρο και δεν αποθαρρύνεται, τον ασπρίζει σχεδόν κάθε εβδομάδα χωρίς να χάνει εκτιμώ την ελπίδα πως θα τα καταφέρει.

Δεν θα πω αν αυτοί οι δυο άνθρωποι, που έτυχε να πέσουν στην αντίληψή αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση, το καταλαβαίνετε και εσείς και πρέπει να τους απευθύνουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ εκ μέρους όλων των πολιτών για τη μικρή προσπάθεια που καταβάλλουν έτσι ώστε κάποιες γωνιές της πόλης να διαφέρουν λίγο από τις άλλες.

ΑΘΗΝΑ, 19112012

ΜΕ ΤΗ ΛΥΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΣΤΗ ΒΑΡΒΑΚΕΙΟ

Το αδιαχώρητο επικράτησε, τόσο κάτω από τους κλειστούς χώρους που λειτουργούν τα κρεοπωλεία της Βαρβακείου καθώς και στην έξοδο προς την Αθήνας, από κόσμο που ήρθε να ακούσει το ωραίο πρόγραμμα με καλλιτέχνες της Εθνικής Λυρικής Σκηνής που διοργάνωσαν οι atenistas. Δεν ξέρω τι τους ώθησε να έρθουν τόσοι πολλοί απόψε στην αγορά, πιθανόν ο συνδυασμός χώρου και λυρικής τέχνης, ενός χώρου που δεν ήταν σίγουρο πως τον ήξεραν ή τον είχαν επισκεφθεί στο παρελθόν για ψώνια και μιας τέχνης που έχει μεν ένα φανατικό κοινό αλλά η κοσμοπλημμύρα που είδαμε δείχνει πως υπάρχει και μια μερίδα πληθυσμού που θέλει ένα ιδιαίτερο τρόπο να προσεγγίσει και να γνωρίσει τη Λυρική Σκηνή και αυτό έγινε ακουμπώντας πάνω σε κρεατόξυλα και κάτω από τις σκιές των τσιγκελιών και φυσικά αναπνέοντας μια έντονη μυρωδιά κρεατίλας από παντού.

Ένας φίλος που συνάντησα και είναι μέσα στα καλλιτεχνικά πράγματα, είπε πως έμοιαζε απόψε η Βαρβάκειος σαν Μεγάλη Πέμπτη που πλημμυρίζει από κόσμο που ψωνίζει για το Πάσχα αλλά δεν παρέλειψε να συμπληρώσει πως αν όλος αυτοί οι φιλότεχνοι πήγαιναν μια φορά την εβδομάδα στα κρεοπωλεία και στα υπόλοιπα μαγαζιά του ιστορικού και εμπορικού κέντρου και μια στις δεκαπέντε στη Λυρική, ούτε η αγορά θα ένοιωθε στεναχώρια, ούτε και η Λυρική, ούτε τα άλλα θεάτρα καθώς και το Μέγαρο Μουσικής.

ΜΙΑ ΓΙΟΡΤΗ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΨΥΡΡΗ

Το συγκρότημα Cosa Nos Tres (Αθανασία Νικολακοπούλου, Χριστίνα Βερινίκη, Δήμητρα Προβατά).

Είχε και τα καλά της η Αθήνα στις ημέρες των αργιών για τις επετείους και ιδιαίτερα για την 28^η Οκτωβρίου που γέμιζε το κέντρο νέα παιδιά, μαθήτριες δηλαδή και μαθητές που παρέλαυνουν και μετά έτρεχαν να μπουν στα λεωφορεία να φύγουν για τις γειτονιές τους αφήνοντας ένα βαρύ κενό, στην καρδιά της πόλης που αδειάζει ξαφνικά εκεί γύρω στο μεσημέρι και μόνο προς τις κάτω γειτονιές, στο Μοναστηράκι, στο Θησείο και στου Ψυρρή παίρνει ζωή, άλλοτε έντονη κι άλλοτε χαλαρή, ανάλογα πάντα και με τον καιρό που κάνει.

Κάπως έτσι συνέβη και προχθές, στην εποχή μάλιστα που οι παρελάσεις έχουν γίνει τόσο ανιαρές με τα μέτρα που παίρνουν για τυχόν επεισόδια που μπορεί να δημιουργήσουν κάποιοι που έχουν μια άλλη άποψη γι’ αυτό τον θεσμό. Έτσι, ήταν πολύ λίγος ο κόσμος που συνάντησα το μεσημέρι μιας εξαίσιας φθινοπωρινής ημέρας που βγήκα περαστικός στο Σύνταγμα, κυρίως ξένοι που χάζευαν στον Άγνωστο Στρατιώτη και το ίδιο αραιή ήταν η κίνηση σε στην Ερμού και στο Μοναστηράκι καθώς και στους δρόμους του Ψυρρή.

 

Ο Σπύρος υπογράφει ένα έργο του στον τοίχο...

Δεν ήταν όμως το Μοναστηράκι ο στόχος της επίσκεψής μου αλλά του Ψυρρή, όπου είχα μάθει πως στη γωνία των οδών Ρήγα Παλαμήδη και Σαρρή, εκεί που ήταν κάποτε οι εγκαταστάσεις της Πυροσβεστικής θα γινόταν η φετινή «Γιορτή δρόμου» και ήθελα να δω τι είχαν οργανώσει οι Αθηναίοι εκείνης της γειτονιάς και να περάσω κι εγώ ένα ωραίο απόγευμα μαζί πάντα με τον καλλιτέχνη Ηλία Σωτηρόπουλο που του αρέσουν αυτές οι βόλτες στο κέντρο της πόλης και βγάζει ωραίες φωτογραφίες όπου και αν βρεθεί.



Τα παιδιά ζωγραφίζουν στο χαρτί που είναι απλωμένο στο δρόμο της Ρήγα Παλαμήδη και στους τοίχους του Ψυρρή

Εκεί λοιπόν, ο Πολιτιστικός Σύλλογος «Παναθήναια»*, η 1^η Κοινότητα του Δήμου Αθηναίων και ο Σύλλογος Καταστηματαρχών Ψυρρή «Η παλιά πόλη» είχαν διοργανώσει την»Γιορτή δρόμου 2012» με στόχο την ανάδειξη,προβολή και αποκατάσταση της γειτονιάς. Επρόκειτο για μια καλλιτεχνική γιορτή που περιλάμβανε έκθεση ζωγραφικής και χειροποίητου κοσμήματος καθώς και χειροποίητων μουσικών οργάνων, συναυλίες από μουσικά σχήματα.

 

Η Στέλλα Κουρή, ο Άγγελος Κουρής και ο Ανδρέας Μερεντίτης - Γρατσία παίζουν με ομπρέλες και αλυσίδες στην οδό Σαρρή.

 

Στην εκδήλωση είχαν προγραμματιστεί να πάρουν μέρος: Ο καλλιτεχνικός οργανισμός «Μορφές Έκφρασης» με παιδικό βιωματικό πρόγραμμα, η «Monumenta» με εκπαιδευτικό πρόγραμμα για παιδιά. Τα μουσικά σχήματα «Duo Capricciozo» με φλάουτο και κιθάρα, «Guitar Trio», «Coza Nos Tres», ο Αντώνης Μπακαούκας, τα «Σκοτεινά Μονοπάτια», ο Αλέξης Κρέτσης και ο Ανδρέας Λαουτάρης καθώς και τα μαθητικά σχήματα από το «Μουσικό Σχολείο Αλίμου». Οι ζωγράφοι Έλπιφος και Ανδρέας Λαουτάρης καθώς και η Sunny στην έκθεση χειροποίητων μουσικών οργάνων, η «Βoutique Athens» με έκθεση ζωγραφικής, η θεατρική ομάδα «4plA project» με αποσπάσματα από το ανατρεπτικό σουρρεαλιστικό έργο του Εστεβά Σολέρ «Κόντρα στον έρωτα» σε σκηνοθετική επιμέλεια του Γιώργου Καραμίχου ενώ οι Δημήτρης Ντώκος, Sonke, Νίκος Μπατής, Yann Candy και άλλοι έκαναν καλλιτεχνικές παρεμβάσεις στο δρόμο.

Έργα του Ανδρέα Λαουτάρη στο δρόμο...

 

Ο Κώστας Λάβδας ζωγραφίζει

 

Ο Νίκος Μπάτης συμπληρώνει ένα έργο
 

Με λίγα λόγια, γιατί σας γέμισα πληροφορίες, ήταν ένα ωραίο απόγευμα στου Ψυρρή. Τα παιδιά χάρηκαν τη ζωγραφική στη δρόμο και τους τοίχους, οι μεγαλύτεροι είδαν τις εκθέσεις και απόλαυσαν τα μουσικά συγκροτήματα μέχρι που σουρούπωσε και η γλυκιά νύχτα του Οκτώβρη άρχισε να σκεπάζει μια γειτονιά της Αθήνας με τόση ιστορία και τόσες αναμνήσεις. Όσοι βρέθηκαν εκεί το απόγευμα της 28^ης Οκτωβρίου φεύγοντας ευχαρίστησαν τους διοργανωτές και τους ρώτησαν πότε θα κάνουν πάλι μια τέτοια γιορτή.

 

 

(*) Ο Πολιτιστικός Σύλλογος «Παναθήναια» ιδρύθηκε το 1998 και σε αυτόν συμμετέχουν κάτοικοι και εργαζόμενοι των περιοχών Ψυρρή, Κεραμεικού και Μεταξουργείου. Στ΄χοος του είναι η αναβάθμιση και η ανάδειξη της περιοχής και η ποιότητα ζωής για όλους τους κατοίκους. Ανάμεσα στις πολλές δραστηριότητές του είναι η διοργάνωση πολιτιστικών εκδηλώσεων, οι παρεμβάσεις για την καλύτέρευση της ζωής των πολιτών και η διοργάνωση εκπαιδευτικών προγραμμάτων. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το Σύλλογο στην πρόεδρο Βάσω Νικολακοπούλου, τηλ: 6974300211, panathinaia_syllogos@yahoo.gr και το Facebook: Παναθήναια Πολιτιστικός Σύλλογος.

Η Κατερίνα Προβατά με τους κυλίνδρους που βγάζουν ήχους βροχής




 

 

Η JO PEEL ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΟΥΣ ΤΟΙΧΟΥΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

Η οδός Αρτέμιδος είναι ένα σοκάκι, από τα μικρότερα και πιο στενά που υπάρχουν στο Μοναστηράκι και ενώνει διαγωνίως την Ερμού με την Πιττακή και άμα δεν το γνωρίζει κάποιος, δύσκολα την ανακαλύπτει. Αυτό όμως δεν εμπόδισε την βρετανίδα καλλιτέχνη Jo Peel να ζωφραφίσε ένα τοίχο απάναντι από το ωραίο καφενείο του Γιώργου Τσίτουρα (Ερμού και Αρτέμιδος 3) και χθες την είδα πάνω σε μια σκάλα να συμπληρώνει το έργο μαζί με τη φωτογράφο Karina Lay να το φωτογραφίζουν. Ένα έργο που ασφαλώς δίνει άλλη αίσθηση στην οδό Αρτέμιδος και σχολιάζει τη γειτονιά με τον τρόπο που προσεγγίζει τα πράγματα των πόλεων που επισκέπτεται η Jo και οι συνεργάτες της. (Περισσότερα για τη Jo, στο www.jopeel.com).

ΑΘΗΝΑ, 28102012

ΟΙ ΣΗΜΑΙΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥΣ…

Εντάξει, έχουμε χωριστεί στα δυο, αναφορικά με τις παρελάσεις και κάποιοι κύκλοι χρόνια τώρα κουβεντιάζουν το αν πρέπει να γίνονται ή όχι και επικρίνουν τόσο τις στρατιωτικές, όσο και τις μαθητικές. Από την άλλη πλευρά, η Πολιτεία ούτε καν τους ακούει και το γεγονός δημιουργεί σε πολλούς από τους πρώτους, τη διάθεση να βρουν ένα τρόπο να τις «χαλάσουν» ή στη διάρκειά τους να προβάλλουν αντιδράσεις επι παντός του επιστητού.

Δεν κρίνω τούτη τη στιγμή αυτή τη διάθεση και αφήνω να το σκεφτούν με το μέσα μυαλό και να το δουν με άλλα μάτια αλλά δεν μπορώ να μη σχολιάσω μια άλλη παρέλαση: το πέρασμα δηλαδή των ανθρώπων στην πιο όμορφη στοά των Αθηνών, την περίφημη «Στοά του Βιβλίου» όπου μέχρι πριν από λίγο καιρό λειτουργούσαν κάποια από τα πιο σοβαρά καταστήματα των Αθηνών και ανάμεσά τους ο ειδικευμένος στις σημαίες οίκος «Κοκώνη».

Περνώντας από εκεί χθες το μεσημέρι, είδα πως ο οίκος «Κοκώνη», ο οποίος μετακόμισε από τη μεγάλη γωνία σε μικρότερο κατάστημα σημαιοστόλισε και φέτος την ιστορική στοά αλλά κόσμος πουθενά αφού δεν έχει που να πάει καθώς και μέσα στην ίδια τη στοα έχουν κλείσει τα περισσότερα καταστήματα (ακόμη και το καφενείο) ενώ η ίδια κατάσταση επικρατεί και στην γεμάτη λουκέτα Σταδίου και τους άλλους μικρούς δρόμους γύρω της…

Ανεξάρτητα λοιπόν από το αν πρέπει να γίνονται ή όχι οι παρελάσεις, κάποιους θα πρέπει να απασχολήσει (λέμε τώρα) και το γεγονός ότι παρέλαση σε ένα μεγάλο κεντρικό δρόμο που τα οκτώ στα δέκα καταστήματα τουλάχιστον είναι κλειστά και οι τοίχοι γεμάτοι ενοικιαστήρια, κανέναν δεν ανεβάζει, ούτε εθνικά, ούτε και ψυχικά όσες σημαίες και αν ανεμίζουν στον αέρα, όσοι θούριοι και αν γεμίσουν τον αέρα της Αθήνας κι ακόμη κι όσες διαματυρίες εκφραστούν από τους αυτούς που θεωρούν ως άχρηστες και περιττές δεν πρόκειται να δώσουν σύντομα πάλι ζωή στο ρημαγμένο εμπορικό κέντρο της Αθήνας.

ΑΘΗΝΑ, 27102012

 

ΜΙΑ «ΓΛΑΥΚΑ» ΓΙΑ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

Ο καλλιτεχνικός διευθυντης της "Γλαύκας" Νίκος Δεληβοριάς

Πήρα τον δρόμο χθες το απόγευμα με κατεύθυνση το ιστορικό κέντρο και συγκεκριμένα στην πλατεία Αγίας Ειρήνης στην Αιόλου, την πλατεία με τα λουλουδάδικα που πρωτογνώρισα το 1980 σαν υπάλληλος υφασματάδικου και κατόπιν ως υπαλληλος μιας σπουδαίας εταιρείας κρασιών, λαδιού και σαπώνων (ΒΕΣΟ) πού ήταν στη γωνία Αιόλου και Μητροπόλεως. Ήταν μια ανεπανάληπτη για μένα εποχή καθώς τότε άρχιζα να γνωρίζω την Αθήνα και σιγά - σιγά την έκανα πόλη μου αλλά ποτέ δεν ξέχασα το χωριό μου…

Χθες όμως δεν πήγα να νοσταλγήσω εκείνη την εποχή αλλά να παραστώ στην συνέντευξη τύπου και στην μουσικοθεατρική παράσταση που διοργάνωσε η αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία «Γλαύκα» που ιδρύθηκε με στόχο την ανάδειξη, προβολή και αποκατάσταση του ιστορικού και εμπορικού κέντρου της Αθήνας. Στη συνέντευξη τύπου που πραγματοποιήθηκε στο κατάστημα Tailor Made μίλησαν για την «Γλαύκα» και τους στόχους της η Ρένα Καράγιαννη, πρόεδρος, ο πρώην πρέσβης ΟΗΕ και συγγραφέας Γιάννης Σουλιώτης,  αντιπρόεδρος, ο Νίκος Δεληβοριάς, καλλιτεχνικός διευθυντής και η Καλομοίρα Γεραντωνάκη εκ μέρους των επιχειρηματιών

Η κομπανία "Μουσικά Παράσιτα"  

Η θεατρική ομάδα του Δήμου Ιλίου

Μετά το πέρας της συνέντευξης  ακολούθησε στην πλατεία η μουσικοθεατρική παράσταση του Νίκου Δεληβοριά «Και η Αθήνα διαμαντόπετρα» με τη θεατρική Ομάδα του Δήμου Ιλίου: Ναταλί Πρωτονοταρίου, Βούλα Οικονόμου, Δημήτρης Θεοδοσόπουλος και την ομάδα «Μουσικά Παράσιτα» που αποτελείται από τους Χάρη Λιβάνιο (μπουζούκι), Κώστα Λυμπερόπουλο (μπουζούκι),  Άλκη Σαραντόπουλο (κιθάρα), Ζαχαρία Στέλλα (κιθάρα), Κατερίνα Παπανδρέου (κοντραμπάσο), Δημήτρη Καραχρήστο (κρουστά), Παναγιώτη Βελισσαρόπουλο (φωνή), Μαρία Χάνου (φωνή).

Με το φινάλε της μουσικοθεατρικής παράστασης, έπιασε η βρόχη και από όλους το γεγονός θεωρήθηκε ως καλός οιωνός για το ξεκίνημα της "Γλαύκας"...

 Έτσι λοιπόν γνώρισα χθες τη «Γλαύκα» και τους ανθρώπους που είχαν την ιδέα αλλά και το κουράγιο να δουλέψουν έτσι ώστε να ζωντανέψει πάλι αυτό το πανέμορφο κομμάτι της Αθήνας που πιέζεται όχι μόνο από την κρίση αλλά και την εγκατάλλειψη και χάρηκα που συνάντησα το Νίκο Δεληβοριά, ένα φίλο από τα πολύ παλιά χρόνια στη δημοσιογραφία ο οποίος υπόσχεται να κάνει πολλά και ωραία στην πλατεία που είναι σαν σκηνικό από άλλη εποχή της πόλης, τότε που όλα τα πράγματα κυλούσαν με τάξη και φροντίδα για κάθε γειτονιά. Μου άρεσε και καθώς ορισμένα από τα πράγματα που σκέφτονται στη «Γλαύκα» έχουν να κάνουν και με αυτά που απασχολούν κι εμένα στην πόλη,ατύπως ανέλαβα να σας ενημερώνω για ότι προγραμματίζονται στην πλατεία Αγίας Ειρήνης και στην γύρω περιοχή.

 

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Χρυσούλα Ματσαγκάνη, chrysa@preshow.gr,  6970 992262 και 210 3303175
και στο Facebook, Athens Art Town.

 

Πληροφορίες | Χρυσούλα Ματσαγκάνη | Γραφείο Τύπου | chrysa@preshow.gr | 6970 992262 | 210 3303175