Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΒΑΡΒΑΚΕΙΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΒΑΡΒΑΚΕΙΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 4 Νοεμβρίου 2012

ΜΕ ΤΗ ΛΥΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΣΤΗ ΒΑΡΒΑΚΕΙΟ



Το αδιαχώρητο επικράτησε, τόσο κάτω από τους κλειστούς χώρους που λειτουργούν τα κρεοπωλεία της Βαρβακείου καθώς και στην έξοδο προς την Αθήνας, από κόσμο που ήρθε να ακούσει το ωραίο πρόγραμμα με καλλιτέχνες της Εθνικής Λυρικής Σκηνής που διοργάνωσαν οι atenistas. Δεν ξέρω τι τους ώθησε να έρθουν τόσοι πολλοί απόψε στην αγορά, πιθανόν ο συνδυασμός χώρου και λυρικής τέχνης, ενός χώρου που δεν ήταν σίγουρο πως τον ήξεραν ή τον είχαν επισκεφθεί στο παρελθόν για ψώνια και μιας τέχνης που έχει μεν ένα φανατικό κοινό αλλά η κοσμοπλημμύρα που είδαμε δείχνει πως υπάρχει και μια μερίδα πληθυσμού που θέλει ένα ιδιαίτερο τρόπο να προσεγγίσει και να γνωρίσει τη Λυρική Σκηνή και αυτό έγινε ακουμπώντας πάνω σε κρεατόξυλα και κάτω από τις σκιές των τσιγκελιών και φυσικά αναπνέοντας μια έντονη μυρωδιά κρεατίλας από παντού.
Ένας φίλος που συνάντησα και είναι μέσα στα καλλιτεχνικά πράγματα, είπε πως έμοιαζε απόψε η Βαρβάκειος σαν Μεγάλη Πέμπτη που πλημμυρίζει από κόσμο που ψωνίζει για το Πάσχα αλλά δεν παρέλειψε να συμπληρώσει πως αν όλος αυτοί οι φιλότεχνοι πήγαιναν μια φορά την εβδομάδα στα κρεοπωλεία και στα υπόλοιπα μαγαζιά του ιστορικού και εμπορικού κέντρου και μια στις δεκαπέντε στη Λυρική, ούτε η αγορά θα ένοιωθε στεναχώρια, ούτε και η Λυρική, ούτε τα άλλα θεάτρα καθώς και το Μέγαρο Μουσικής.

Πέμπτη 20 Σεπτεμβρίου 2012

ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ ΓΙΑ ΤΑ ΜΟΣΧΑΤΑ ΣΤΑΦΥΛΙΑ


Γεμάτη ωραίες εικόνες και μάλιστα σε μεγάλη ποικιλία ήταν η σημερινή έξοδος στην πόλη η οποία ζούσε μια εξαίσια φθινοπωρινή ημέρα και ήταν γεμάτη από κινητοποιήσεις. Για το πώς εξελίχθηκαν αυτές,  σίγουρα θα διαβάσετε, θα ακούστε και θα δείτε αλλού. Εκείνο όμως που δεν θα διαβάσετε, είναι ότι σήμερα ήταν και η τελευταία ημέρα που υπήρχαν στη Βαρβάκειο μαύρα μοσχάτα σταφύλια, απ’ αυτά που μοσχοβολάνε στο καφάσι και στο στόμα και από τη φύση τους δεν σηκώνουν πολλά φάρμακα και συντηρητικά. «Του χρόνου πάλι» μου είπε ο μανάβης, ο οποίος δεν αρνήθηκε μεν τη φωτογραφία αλλά με προειοδοποίησε με μια ματιά, πως «μπορεί και να καεί το φιλμ»!!!

Α, θα ξεχνούσα. Η τιμή τους ήταν ένα ευρώ και το ίδιο περίπου πωλούνταν και οι σταφίδα καθώς και άλλες ποικιλίες σταφυλιών, ανάλογα βέβαια με την ποιότητά τους...
Αθήνα, 200102012